خانه / تاریخچه کاشت مو

تاریخچه کاشت مو

مرور تاریخی : ۱۸۱ سال جراحی ترمیم مو

اولین سابقه ثبت شده از کاشت موفق مو برای مقابله با طاسی در انسانها ، ۱۸۱ سال قبل ، در سال ۱۸۲۲ در ورزبورگ آلمان منتشر شد. یک دانشجوی پزشکی به نام Diffenbach ، یک جراحی آزمایشی که توسط خودش و معلم جراحی اش ، پروفسور Dom Unger ، روی حیوانات و انسان ها انجام گرفته بود ، توصیف کرد. آنها با موفقیت ، موی یک قسمت از پوست سر یک بیمار را به قسمت دیگری از پوست سرش ، پیوند زدند. پروفسور Unger ، گفته بود که باور دارد با کاشت مو ، طاسی ، بسیار کم خواهد شد.

اگرچه ، در دهه های بعد ، برخی اشارات تکمیلی در مورد کاشت مو در نوشته های مربوط به جراحی ، وارد شدند و تعداد اندکی از جراحان از روش پروفسور Unger برای درمان آلوپسی آندروژنتیک (طاسی با الگوی وراثت) ، استفاده می کنند. روش های جراحی که از پیوندزدن لایه مودار پوست سر ، استفاده می کنند ، ابتدا قرن نوزدهم ، برای درمان آلوپسی تراماتیک (طاسی در اثر سوختن یا دیگر جراحات جسمی) به کار گرفته شد.

کاشت مو در قرن نوزدهم

طاسی الگوی مردانه ، در قرن نوزدهم نادیده گرفته نشد. این بیماری مورد توجه “جادوگرانی” بود که معجون ها و داروهای مختلفی را با این ادعا که اگر روی پوست سر مالیده شود یا از بطری نوشیده شود ،  طاسی را درمان می کند ، می فروختند.( همانند آنچه هم اکنون در کشور ما انجام می شود، مثل واضح آن فروشگاه ۵۰۴۰ می باشد). یک ” جادوگر” که در افسانه های غربی ، مشهور است ، فروشنده ای با کلاه مردانه بود که با واگن نقاشی شده اش ، شهر به شهر سفر می کرد و روغن مار (داروی قلابی) می فروخت. روزنامه های قرن نوزدهم ، حاوی آگهی های داروهایی بودند که ادعا می شد همه کار می کنند از درمان سرطان گرفته تا برگرداندن مو به سر طاس.

روش های جدید جراحی کاشت مو ، اولین بار در ژاپن در سال های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ توسعه یافتند اما تا بعد از جنگ جهانی دوم ، در خارج از ژاپن مورد توجه قرار نگرفتند. در سال ۱۹۳۹ ، دکتر S.Okuda ، یک متخصص بیماری های پوستی ، پیوندهای با ضخامت بالا از قسمت مودار پوست سر به قسمت های بی مو را به منظور اصلاح ریزش مو در پوست سر ، ابروها و لب بالا ، ارائه کرد. با این که بیشتر ۲۰۰ بیمار آلوپسی تراماتیک که او گزارش کرده بود ، درمان شده بودند ، روش درمانی دقیقا مشابه روش او ، نخستین بار در در سال ۱۹۵۹ در آمریکا برای درمان آلوپسی آندروژنتیک گزارش شد. سایر جراحان ژاپنی ، در تمام دهه های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰، پیوند مو به نواحی دیگری از بدن غیر از پوست سر را موفقیت آمیز گزارش کردند ؛ اما گزارش های دکتر Okuda به ژاپنی نوشته شده بودند و تا سال ها در خارج از ژاپن دیده نشدند.

تاریخچه کاشت مو

 

از اوایل دهه ۱۹۵۰ تا ۱۹۸۰، تنها روش کاشت موجود، روش گرفت برداری استاندارد بود که در آن روش یک تکه بزرگ از پوست برداشته می شد و هر گرفت شامل ۲۰ تا ۳۰ مو بود. در این روش در یک جلسه تنها ۵۰ تا ۱۰۰ گرفت استفاده می شد. مشکل اساسی این روش این بود که به ناحیه دهنده بسیار آسیب زده می شد و خط زخم نازیبایی در ناحیه دهنده بجا می ماند. از دیگر معایب این روش این بود که در چند جلسه باید انجام می شد. این روش جزو روشهای منسوخ محسوب می شود که دیگر استفاده نمی شود.

در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل ۱۹۹۰ ، تکنیک دیگری رایج شد که در این روش تعداد موها در هر گرفت بین ۴ تا ۱۳ عدد است. در این روش از برشهای کوچکی در ناحیه دهنده استفاده می شد درنتیجه جای زخم کمتری بجا می ماند.

در اواسط دهه ۱۹۹۰، تکنیک استخراج واحدهای فولیکولی رایج شد. در این روش گرفتهای واحد وفلیکولی را در سوراخ هایی به اندازه یک سوزن جاد میداداند. دراین روش به دلیل نحوه چیدمان گرفتها کنار هم، موهای کاشته شده  طبیعی تر بنظر می رسید. این روش نیز کاستی هایی داشت از جمله اینکه در ناحیه دهنده باز هم جای زخم و اسکار بجا می ماند. در نتیجه پزشکان به فکر ابداع روشهای جدیدتری بودند تا بتوانند نواقص روش های قبلی را جبران کنند. بطوری که امروز ۲ روش نوین FUE و SUT با بیشترین بهره وری از علم روز، طبیعی ترین نتیجه و کمترین عوارض جانبی در دنیا باب شده است. در این روشها همچنین به دلیل استفاده از ابزارهای ظریف پزشکی و بروز شدن علم کاشت مو هیچ جای زخم و اسکاری روی سر فرد بجا نمی ماند و همچنین فرد هیچ دوره نقاهتی را پشت سر نمی گذارد.

 

شماره همراه کاشت کار

تلفن ثابت کاشت کار

آدرس تلگرام کاشت کار

Sending
User Review
0 (0 votes)